 |
|
|
|
|
|
|
|
 Niger
Hoog bezoek [09 April 2004 - michele]
14 februari. We zaten nog steeds in Niamey en over 24 u zou Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mathilde van België haar allereerste stapjes op Afrikaanse bodem zetten. Er was een receptie gepland voor alle Belgen die in Niger verblijven en onze uitnodiging hiervoor lag al enkele dagen te blinken op de kast.
De missie was een initiatief van de Belgisch Technische Coöperatie, het Belgische Consulaat te Niamey en het Belgische ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking. Via onze connecties op de eerste twee instanties hadden we al het een en ander vernomen omtrent de ergernissen die met dergelijke organisatie gepaard gaan. Meer dan eens is er in ons bijzijn gevloekt en gezucht in verband met de omvang van het meereizende perskorps (35 man !), het programma dat op quasi-dagelijkse basis moest worden aangepast en de extreme en soms zelfs absurde veiligheidsvoorwaarden waaraan moest worden voldaan. Dit achter-de-schermen sfeertje beviel ons wel. We hoopten dan ook dat de receptie een decadente bedoening werd met rijkelijk vloeiend Belgisch bier, zatte hoogwaardigheidsbekleders en voldoende opportuniteiten om gênante taferelen vast te leggen op film.
Onze gebeden werden helaas niet verhoord. Het bier was van Nigerijnse makelij en trouwens al voor 80 % opgesoupeerd nog voor Mathilde de arena had betreden. Voor we echter konden beginnen klagen over de gebrekkige voorzieningen, werd onze aandacht getrokken door de volgspot die op de deur was gericht. Son altesse est arrivé!
We haasten ons om een plaatsje te bemachtigen in de lange rij die zich heeft gevormd en het handjes-schudden en de obligate smalltalk nemen een aanvang.
Het is onze beurt.
Zij: "En wat doen jullie hier in Niamey?"
Wij: "Eerlijk gezegd, helemaal niets. We zijn met de auto op reis in Afrika en zijn helemaal uit België naar hier gereden."
Zij: "Met de auto? Zo ver!"
Wij: "Jawel."
Zij: (tegen Verwilghen) "Marc, luister. Deze mensen zijn helemaal van België naar hier gereden met de auto. Knap, he!"
Verwilghen: (haalt zijn ogen niet van mijn zus) "Indrukwekkend, inderdaad."
Zij: "Goh. En hoe lang zijn jullie dan al onderweg? Jullie hebben vast een hele hoop mooie dingen gezien.."
Wij: "Vijf maanden." En "Yep, vééél mooie dingen."
Zij: "Maar is dat dan niet gevaarlijk?"
Wij: "Nee, hoor."
Zij: "Werkelijk magnifiek. Maar met wat voor een auto rijden jullie dan? Om de woestijn te doorkruisen heb je toch wel een 4x4 nodig, niet?"
Wij: (lichtjes onder de indruk omdat ze blijkbaar toch niet zo wereldvreemd is als die eeuwige glimlach van haar doet vermoeden) "Euh, inderdaad. Een Toyota Landcruiser, meerbepaald."
Verwilghen: (met nog steeds mijn zus in het vizier) "Schitterende keuze."
Zij: "Ik vind het echt heel bijzonder wat jullie doen. Veel plezier nog en veel succes."
En ze schrijdt verder.
Deze conversatie vond uiteraard integraal in het Frans plaats en leverde ons -hoewel hij hooguit anderhalve minuut had geduurd - enkele jaloerse blikken op van de aanwezigen die enkel werden getrakteerd op een handje en een vriendelijke knik. Maar kunnen wij er wat aan doen dat we zo een boeiend stel zijn?
Ik vraag me trouwens af of Mathilde het nog met Filip heeft gehad over ons. Ik zie het ze al zeggen met die dromerige blik in haar ogen: "Chérie. Kunnen wij niet ook een keertje zoiets doen?"
(
)
Tabaski: een stad onder het bloed [06 February 2004 - michele]
Moslims houden van een goed feest. Dat is algemeen geweten. Zestig dagen na het einde van de Ramadan geven ze dan ook nog eens goed van jetje. Op die dag wordt immers 'Tabaski' oftewel 'het feest van het Schaap' gevierd.
De feestelijkheden beginnen om 9 u 's morgens als iedereen -man, vrouw en kind - zich volledig opgedoft aanbiedt aan de moskee voor het gebed. Wij zijn het gebeuren gaan bekijken aan de Grande Mosquée van Niamey. Vroeger zag het hier op deze dag zwart van het volk, wordt ons verteld. Maar sinds elke buurt ook zijn eigen, kleinere moskeetje heeft, kiezen veel mensen ervoor in hun wijk te blijven. Toch was het best wel indrukwekkend, die honderden poepjes die simultaan de hoogte in gingen.
Na het gebed worden de feestkleren even aan de kant gelegd, de messen worden gewet en de familie-schapen worden voor een laatste keer aangehaald. Het is duidelijk dat deze laatste al wisten dat er hun iets onprettigs te wachten stond: daags voordien kon je ze al zenuwachtig zien trekken aan het touw waarmee ze waren vast gebonden en kreeg je rillingen van hun wanhopige geblaat.
En dan, als betreft het een recordpoging, slaat heel de stad aan het moorden. En geen enkel schaap dat het middaguur haalt..
Op een dag als deze loont het absoluut de moeite om, zoals wij gedaan hebben, op verschillende tijdstippen een ritje te maken door de stad: voor het gebed zie je aan ieder huis een vastgebonden schaap; een uur na het gebed vind je overal schapenlijken met nekken als gapende wondes en snijdt de geur van vers bloed je de adem af. Nog een paar uur later is de scène nog onsmakelijker: de schapen worden immers gevild en gekruisigd. Vleesgeworden X-en domineren nu het straatbeeld.
Tegen de avond wordt het echter alweer een pak gezelliger: vuren worden ontstoken en het aroma van zachtjes roosterend schapenvlees doet je het speeksel in de mond lopen. De schapen worden op zo'n afstand van het vuur geplaatst dat het letterlijk uren duurt eer het beest gaar is. Normaal gezien duurt het Tabaski-feest dan ook twee dagen. Op dag 1 wordt er geslacht en geroosterd, op dag 2 gegeten.
Het Tabaski-feest waarop wij waren uitgenodigd was iets minder traditioneel opgevat maar daarom niet minder gezellig. Op de oever van de Niger en gezeten in de schaduw van grote mango-bomen hebben we meerdere Nigerijnse gerechten en uiteraard een stukje schaap de revue -lees: onze slokdarm - weten passeren. Dit alles ging gepaard met zoveel alcohol dat de herinnering aan de afloop van het feest een beetje wazig is. Dat we in één stuk in ons bed zijn geraakt mag dan ook een klein wonder heten.
(
)
|
|
| vertrek...14/09/03 |
| website online!...19/09/03 |
| Overzet Spanje - Marokko...29/09/03 |
| intro Mauretanië ...14/10/03 |
| Senegal !!...20/10/03 |
| The Gambia...03/11/03 |
| back to Senegal.....17/11/03 |
| and on to Mali...19/11/03 |
| crossing Burkina border...30/11/03 |
| into the Ghanaian madness...14/12/03 |
| racing through Togo...03/01/04 |
| Benin!...04/01/04 |
| aankomst Niamey...26/01/04 |
| Chad !...23/02/04 |
| Cameroon Cross...27/02/04 |
| exit Cameroon - enter Nigeria...24/03/04 |
| back on Nigerien soil...26/03/04 |
| back to Burkina...03/05/04 |
| inside Mali again...05/05/04 |
| Crossing Mauritania...13/05/04 |
| re-enter Morroco...17/05/04 |
| exit Africa - back to Europe...03/06/04 |
| BACK HOME, BASTA!...26/06/04 |
|
|
|
 |
